پر بکش با خیال ها یک شام
تا بلندای موج اقیانوس
تا فراسوی ترس کشتی بان
تا امیدی ز نور یک فانوس
خنده زن بر طلوع یک رویا
وه! که عالی است خواب بی کابوس:
داستانی ز داغ رفتن نیست
بهر میلاد می زند ناقوس
ابر رحمت لبالب از امید
برف نسیان نشسته بر افسوس
هر چه خواهی فقط تصور کن ! :
کهفیان رسته، خواب دقیانوس
نوش دارو رسیده بر سهراب
موج خون و لبان کیکاووس
در خیالی هر آنچه خواهی کن!:
ماه را نیمه ، جزر و مد معکوس
می توانی تو ! می توانی تو!
با یقین تو دیو شک محبوس
در خیالت اراده از هیچ است
تا بلندای موج اقیانوس...